مِی ناب و لب پیمانه عشق است


مِی ناب و لب پیمانه عشق است

غم عشق و دل دیوانه عشق است

مرا از دوزخ و جنت خبر نیست

جمال ساقی مِیخانه عشق است

... علی علی علی ، مـولا علی جان ...

زیر ناودون طلات یه بار دیگه بشینمو

خودمو تو مِیخونه کنار تو ببینمو

جلوم هیبت حرم ، خوار و ذلیل تو بشم

ضریتو بگیرم و یه عمر دخیل تو بشم

پریای آسمون تو حجره هات لونه دارن

همه مستای جهان تو حَرمت خونه دارن

تحت فرمان شما کران کران آسموناست

پایتختت نجف و مملکتت کهکشوناست

... علی علی علی ، مـولا علی جان ...

پریای آسمون تو حجره هات لونه دارن

همه مستای جهان تو حَرمت خونه دارن

چون سلیمان نبّی ، موریه زیر پای تو

با همه شوکت و جاه ولی بازم گدای تو

طاق نصرت بهشته ، طاق ایوون طلات

روز و شب میان میرن حیرون گردش چشات

داره خورشید میسوزه تو آتیش یه نیم نگات

خجالت میکشه از زردیه گنبد طلات

... علی علی علی ، مـولا علی جان ...

خراب و مستم از پیمانه ی حیدر

دل کجا داره جز مِیخانه ی حیدر

برو ای زاهدا دست از سرم بردار

دِلَک من شده دیوونه ی حیدر

در ازل توی ایوون مِیخونه

مِی زدم از کف جانانه ی حیدر

قبل از آدم کجا بودی تا ببینی

سر کشیدم خُم خُمخانه ی حیدر

قسم بر شمع جانسوز رخسارش

که زهرا گشته پروانه ی حیدر

... علی علی علی ، مـولا علی جان ...




دانلود صـوت
دانلود ویدئو