دل بیتاب من به سیاهی بیرق مشکیِ تو گره خورد


دل بی تاب من به سیاهیِ بیرق مشکی تو گره خورد

از همون روزی که پدرم با گریه منو مجلس روضه ها برد

به این امید زندم که بگن این نوکر وسط روضه دق کرد و مُرد

تو که با قلبی پُر ، دستگیری کردی از حرّ

پس بگو از من هم آقا ، نیستی هیچ دلخور

ارباب دار و ندارم ، ارباب ای کس و کارم

ارباب نوکرت هستن ، کل ایل و تبارم

ارباب دل بیقرارت ، عالم روی مدارت

تاج رو سرم هستن ، کل ایل و تبارت

... مـددی یا ثارالله ، سیدی یا اباعبدالله ...

به تموم دنیا و به کل عقبا نمیدم خاک زیر پاتو

نمیرم از دنیا به بزرگیت آقا نبینم روزی کربلاتو

به خدا میمیرم اگه تو اون دنیا نخورم چای روضه هاتو

تو که دُر نابی ، بر دو جهان اربابی

پاک کن آقا من رو مثل علی گندابی

ارباب بارونه چشام ، ارباب کربلا میخوام

میشه پیرهن مشکیت ، واسم جامه ی احرام

جنت روضه نباشه ، قلبم پس کجا باشه

هیچ جا واسه ی نوکر ، عمراً کرب و بلا شِه

... مـددی یا ثارالله ، سیدی یا اباعبدالله ...

من و دست و خالی لطف جنابعالی فقط حلال مشکلاته

همه میدونن که برا تو اشک ریختن برام اوجب واجباته

پیر غلامای تو به ما یاد دادن که اشک روضت آب حیاته

مارو غمخوارت کن ، مست علمدارت کن

مثل رسول ترک مارو ، سگ دربارت کن

سوده با تو تجارت ، مخصوصاً زیر قُبَّت

تو بین الحرمینت ، بهشته زیر قیمت

مستم واسه زیارت ، گفتی هر چی که قسمت

آقا کربلائیم کن ، این بار جون رقیّت

... مـددی یا ثارالله ، سیدی یا اباعبدالله ...




دانلود صـوت