غم روی غم چه بی حسابه درد این روزای من
زمینه - شب اول شهادت امام هادی (ع) 1400
هیئت چهارده معصوم شهر ری
غم روی غم
چه بی حسابه درد این روزای من
آه ای فلک
گرفته رنگِ غربت این دنیای من
ریختن توو خونم نیمه شب
کشوندنم توو کوچه ها
با دستِ بسته بردنم
یه عده مست بی حیا
داره واسم حکایت کوفه سامرا
چی بگم از این نامردما
زده آتیشم زهر جفا
... واویلتا ، امون از این غریبی ...
آتیش و دود
توو شعله ها سوخته همه بال و پرم
توو ازدحام
پشتِ در افتادم به یاد مادرم
داغ مدینه تازه شد
توو کوچه های سامرا
تا که زمین خوردم برام
شده تداعی روضه ها
سیلی زدن مادرمو بین کوچه ها
دور از چشم حیدر بی هوا
جلوی نگاه مجتبی
... واویلتا ، امون از این غریبی ...
توو بی کسی
به یاد عمه زینبم با گریه هام
توو هر نفس
با اشک چشمام روضه خونِ کربلام
توو ازدحام قتلگاه
دمِ غروب کربلا
یه خواهری با قدِ خم
میگرده بین نیزه ها
شکر خدا توو این نفسای آخری
نبوده کنارم خواهری
نرفته به غارت معجری
... واویلتا امون از این غریبی ...
شاعر : حسین خدادی
